L-arginine is een semi-essentieel proteïnogeen aminozuur en is zeer goed onderzocht in zijn werkingsspectrum. Arginine onderscheidt zich van alle andere aminozuren omdat het de hoogste hoeveelheid van de belangrijkste signaalmolecule stikstof (“N”) bevat. Stikstof bepaalt het verschil tussen enerzijds aminozuren en anderzijds koolhydraten en vetten die geen stikstof bevatten.

Arginine is o.a. heel belangrijk voor het regelen van de bloedvaten, het immuunsysteem, voor de productie van het lichaamseigen insuline en voor de vorming van het mannelijke spermine. Tijdens periodes van groei of ziekte is de toevoer van L-arginine via de voeding van essentieel belang. Daarom wordt L-arginine intussen steeds vaker bij de onmisbare, dus essentiële aminozuren ingedeeld.

In het lichaam kan L-arginine snel in ornithine omgezet worden. Daarom kan ornithine in principe L-arginine vervangen, maar er werd nog niet bewezen dat het ornithine gunstiger is dan arginine. Bovendien is ornithine helemaal nog niet zo goed onderzocht als arginine.

Welke functies heeft L-arginine in het lichaam?

      • Uit arginine wordt stikstofoxide (NO) gevormd. Zo worden de bloeddruk en doorbloeding geregeld. Gunstig bij een hoge bloeddruk en o.a. potentieverhogend.
      • Arginine is een belangrijke factor in het immuunsysteem.
      • Uit L-arginine worden spermine en spermidine gevormd. Deze stof is dus belangrijk voor de vorming van zaadcellen.
      • Belangrijk voor de ureumstofwisseling: ontgift het lichaam.
      • L-arginine is belangrijk voor de vorming van lichaamseigen eiwit en collageen.
      • Maakt deel uit van de lichaamseigen hormoonsynthese (o.a. insuline en nodrenaline).

De aanbevolen dosering bedraagt meestal 3.000 à 8.000 mg. Op korte termijn nemen sporters ook hogere doseringen van 30.000 mg.

Om de doorbloeding te bevorderen, bijv. bij arteriosclerose, een verlaging van de bloeddruk of om te zorgen dat de man makkelijker een erectie krijgt, kan L-arginine samen met plantaardige stoffen zoals meidoorn, druivenpitextract, ginkgo of groene thee ingenomen worden. Deze stoffen hebben met elkaar gemeen dat ze procyanidine bevatten, dat traditioneel het hart versterkt en eveneens de doorbloeding verbetert. Ook de inname van extra B-vitamines (B6, foliumzuur en B12) is aan te raden, voor de afbraak van homocysteïne, dat schadelijk is voor de bloedvaten.

Somformule: C6H14N4O2 (of C6H14N4O2·HCl als L-arginine HCL)

Afkorting: Arg of R

Eigenschappen: wit, kristal poeder. Basisch. Goed oplosbaar in water, maar met een zeer bittere smaak.

Oorsprong: wegens financiële overwegingen wordt arginine in de industriële productie gewoonlijk door fermentatie (“garing”) uit plantaardige grondstoffen gewonnen. L-arginine dat als voedingssupplement verkrijgbaar is, heeft daarom altijd een plantaardige oorsprong.

Biosynthese: L-arginine wordt in de ureumcyclus tot L-ornithine, L-aspartaat en carbamoylfosfaat omgezet.

Ook bij hoeveelheden van 30 gram per dag verwacht men geen nevenwerkingen. De maag moet soms wel eerst wennen aan deze hoeveelheid pure L-arginine. Daarom mogen de dagelijkse doseringen niet te hoog zijn, daarna kan men deze stilaan verhogen.

Bij actieve herpes leidt de inname van L-arginine tot een verslechtering van de symptomen. De inname moet men dan combineren met lysine.

Medicamenten die de bloeddruk verlagen of de stofwisseling van stikstofoxide beïnvloeden (bijv. PDE-5-remmers, dus potentiemiddelen zoals Viagra®, Levitra® of Cialis®) kunnen in hun werking door de inname van L-arginine aanzienlijk versterkt worden.

Walnoten, pijnboompitten en pompoenzaad bevatten ongeveer 15% L-arginine. De hoeveelheid arginine in gevogelte-eiwit, varkensvlees of vis bedraagt drie à zeven procent. Erwtenproteïne bevat duidelijk meer L-arginine dan melkproteïne.

Dagelijkse behoefte aan arginine

Bij een gevarieerde voeding verbruikt men dagelijks ongeveer 1.000 mg à 5.000 mg arginine in gebonden vorm. In de ureumcyclus kan het lichaam zelf kleine hoeveelheden extra aanmaken. Bij intensieve krachtinspanningen, ziektes (o.a. arteriosclerose, erectiestoornissen, hoge bloeddruk) of bij kwetsuren is deze hoeveelheid niet voldoende.

Op hogere leeftijd stijgt de behoefte aan L-arginine: de spiegel van de fysiologische tegenhanger van L-arginine ADMA (asymmetrisch dimethylarginine) wordt viermaal zo hoog.

1 ADMA neutraliseert zo de eigenschappen van L-arginine. Daarom raden veel voedingsgeneeskundigen een extra inname van 3.000 mg à 5.000 mg per dag aan.2

L-arginine in levensmiddelen

Het gehalte van L-arginine in veel proteïnen schommelt rond de 3 à 5%. Noten en zaden bevatten bijzonder veel L-arginine. Ongeveer 10 à 15% van de proteïnen in walnoten, pompoenzaad of pijnboompitten bestaat uit arginine.

Melkproteïnen bevatten relatief weinig L-arginine. Daarom kan de inname van extra pure arginine de biologische waarde van melkproteïnen (whey-proteïne, caseïne) verbeteren. De hoeveelheid moet ongeveer 4 à 5 gram pure L-arginine per 100 gram whey-proteïne of caseïne bedragen.

Effecten en stofwisseling van L-arginine

Arteriosclerose, hoge bloeddruk

arginine en hoge bloeddruk Er bestaan veel studies over het effect op de bloedvaten en de bloeddruk. Aangezien L-arginine de enige basis is voor de molecule NO, die de werking van de bloedvaten regelt, kan het blijkbaar de flexibiliteit van de bloedvaten verbeteren. Zo helpt dit aminozuur het lichaam om de natuurlijke regulering van de bloeddruk te verbeteren.

In 2009 werd een meta-analyse uitgevoerd (een systematische samenvatting van vele studies over één thema) die veel bijval oogstte en dit effect bevestigde: De extra inname van L-arginine draagt bij tot een betere doorbloeding van fijne bloedvaten.3

Een andere meta-analyse, die in 2011 gepubliceerd werd, heeft deze resultaten bevestigd: L-arginine draagt sterkt bij tot een lagere bloeddruk bij patiënten met hypertensie.4

Met de combinatie van 2.700 mg arginine en foliumzuur (vitamine B9), vitamine B6 en vitamine B12 kon men bij een groot Duits onderzoek een verbetering van doorbloeddingsstoornissen en een regulering van de bloeddruk bewerkstelligen. De drie B-vitamines helpen bij de afbraak van homocysteïne, wat de bloedvaten beschadigt.

L-arginine draagt eveneens bij tot de vloeibaarheid van het bloed en gaat een trombocytenaggregatie tegen. Dit effect werd vastgesteld bij een dosering van 7g à 8g per dag.5

Hier verder lezen!

Hoe kan ik mijn bloedvaten tegen aanslag beschermen?

Er is een sterk verband tussen aderverkalking en de voeding. Behalve een verhoogde cholesterolspiegel is ook een verhoogde homocysteïnespiegel een risicofactor voor vaatziekten.

Vele studies bevestigen de volgende stelling: het gerichte gebruik van aminozuren, vitaminen en sporenelementen kunnen een beslissende bijdrage leveren voor gezonde bloedvaten.

Hier verder lezen!

Erectiestoornissen

de potentie vergroten door argininePotentieproblemen zijn vaak te wijten aan doorbloedingsstoornissen. Naarmate men veroudert, worden de bloedvaten steeds minder flexibel, aangezien er niet meer voldoende regulerende moleculen de binnenwand van de cellen kunnen bereiken. Met L-arginine kan het aanmaakproces van NO verbeterd worden.

Studies met pure L-arginine (meestal als L-arginine HCL, deels als L-arginine aspartaat of L-arginine base. Welke vorm er gebruikt wordt, maakt geen verschil uit voor de werking) hebben geen eenduidige resultaten opgeleverd. Volgens de tendens lijken mannen gemakkelijker een erectie te kunnen krijgen. Daarbij leidde een dosering van 5.000 mg tot betere resultaten dan slechts 3.000 mg of minder.6

Volgens meerdere studies is de combinatie van L-arginine met pijnboomschorsextract efficiënter. Het extract van de Franse zeeden bevat veel proanthocyanidine en catechine, die het verwijdingsproces in de bloedvaten aanzienlijk kunnen verbeteren.

Door de gecombineerde inname van L-arginine en pijnboomschorsextract konden meer dan 90% van de deelnemers gemakkelijker een erectie krijgen, terwijl arginine alleen succesvol was bij slechts de helft van de deelnemers.

Hier verder lezen!

Hoe kan met zijn potentie verbeteren?

L-arginine kan de doorbloeding van de bloedvaten verbeteren. Hoe men L-arginine moet combineren en wat volgens onderzoeken tot de beste resultaten geleid heeft.